تقدیم به دانش آموزانِ . . . . 

         از  راه    رسید   امتحانم              افسوس  که  تنبل زمانم

         او می رسد وبه اوج افلاک             می رسد زترس او فغانم

        جزحیله گری چاره چه سازم           جز تقلبی  راه  چه دانم ؟

        من که در کلاس دادم  آزار             آن   دبیر خوب  مهربانم، 

         از شدت  پرحرفی  بسیار،             خود درد گرفته  بد دهانم

         از درس و کلاس و ازمعلم           جزیک شبحی دگرچه دانم؟

         هرچه تنبل ست هست یارم           بد بخت  ترند   دوستانم !

         هر  چند  معلم    عزیزم،             می کرد نصیحتم که جانم:

        این گونه مباش دانش آموز          آویزه نشد به گوش جانم !!